Haar eigenaardigheden

Ik wilde van haar weten: vindt hij je leuk om de redenen waarom ik jouw vriendin ben? Ziet hij in jou wat ik bijzonder, grappig, leuk vind aan jou? Maar ik dacht dat het erop zou lijken alsof die vraag eigenlijk over mij zou gaan, dus ik formuleerde het anders en ze begreep me niet.

Pas een paar weken later kreeg ik antwoord, toen ze er zelf over begon. ‘Hij is heel grappig,’ zei ze. ‘Weet je, ik kan alleen maar met iemand zijn die goede humor heeft. En die ook mijn humor begrijpt.’ Waarop ze iets aparts deed (een raar dansje? Een gek geluidje? Een ongepaste opmerking?) waar zowel zij als ik om schaterlachten.

Ze was wel eens ‘leuk raar’ genoemd. Die mensen mocht ik meteen. Zij mochten haar leven in van mij. Die mensen begrijpen haar, zij waarderen haar. Het was een geruststelling dat zij dit zelf zag – dat ze alleen met iemand zou kunnen zijn die haar leuk vindt vanwege haar eigenaardigheden.

Ik weet dat het niet om mij gaat, maar ik was er stiekem trots dat ik dit al begrepen had. Dat mijn vraag geen vraag had hoeven zijn.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *